زخم عروقی بخصوص زخم هایی که در اندام های تحتانی قرار دارند نیازمند درمان مناسب و به موقع هستند چرا که سهل انگاری در درمان این زخم ها می تواند عوارض جبران ناپذیری را برای فرد در پی داشته باشد.

زخم عروقی در اندام های تحتانی بویژه پاها در اثر بروز اختلال در عروق بدن رخ می دهد.

اختلال در مراحل رفت و برگشت خون در اندام ها موجب بروز زخم در اندام های تحتانی می شود.

خون روشن حاوی اکسیژن و مواد غذایی از قلب توسط شریان ها به اندام ها رفته و خون تیره که اکسیژن کمتری دارد بوسیله وریدها از اندام ها به قلب بازمی گردد.

زخم عروقی در ناحیه اندام های تحتانی به عنوان زخم های مزمن شناخته شده و نیازمند اقدامات درمانی مناسب در کمترین زمان ممکن برای جلوگیری از بروز عفونت و سایر عوارض ناشی از درمان مناسب زخم هستند.

زخم های عروقی از جمله مشکلات شایع در بیماران مبتلا به دیابت هستند که می توانند سبب بروز مشکلات جدی و حتی قطع عضو شوند.

زخم پای دیابتی شایع ترین نوع زخم عروقی است که در بیماران دیابتی رخ می دهد.

بیماران مبتلا به زخم پای دیابتی باید بطور منظم خدمات درمانی و پرستاری در منزل را برای جلوگیری از تشدید و گسترش زخم دریافت کنند تا این عارضه هرچه سریع تر درمان شود و احتمال بروز عوارض جدی تر به حداقل برسد.

درمان زخم عروقی

پانسمان زخم

پانسمان زخم بطور اصولی ، بهداشتی و مناسب می تواند به درمان سریع تر زخم ، جلوگیری از پیشرفت و عفونی شدن آن و پیشگیری از بروز عوارض جدی تا حد زیادی کمک کند.

کارشناسان پرستاری در منزل به شما در درمان زخم های عروقی کمک می کنند تا از عوارض آن ها در امان بمانید.

پانسمان زخم در منزل توسط متخصصان پرستاری در منزل سبب صرفه جویی در وقت و هزینه شده و روند بهبودی را سرعت می بخشد.

لیزر درمانی

لیزر درمانی از متدهای موثر در درمان زخم عروقی است که درد و التهاب ناشی از زخم را کاهش داده و سبب تحریک ترمیم و بازسازی بافت آسیب دیده در محل زخم می شود.

پلاسمای غنی از پلاکت

این روش که به اختصار پی آر پی نامیده می شود روند بهبودی و ترمیم زخم عروقی را سرعت می بخشد.

وکیوم تراپی

این روش درمانی از طریق اعمال فشار منفی در بافت آسیب دیده در محل زخم به درمان زخم های عروقی کمک می کند.

اوزون تراپی

 

 

منبع

این روش درمانی نوین با تزریق مخلوطی معین از گاز اوزون و اکسیژن به روند درمان این زخم ها کمک می کند.

زخم بستر در سالمندان

مراقبت از سالمند و یا بیماران دارای زخم بستر، از مسائلی است که ممکن است در طول دوران مراقبت از سالمند و بیمار در منزل برای شما بوجود بیاید. سالمندان ، قدرت مراقبت از خود را به دلیل کهولت سن از دست داده اند و نیاز به مراقبت از آنها در این سن بسیار لازم و ضروری است. اما برای پرستاری بهتر از سالمندان باید بدانید زخم بستر در سالمندان چگونه ایجاد می شود و چگونه به پیشگیری و یا به درمان زخم بستر در آنها بپردازیم.

زخم بستر چیست؟

زخم بستر یا بد سور (Bedsore) یا زخم فشاری Pressure sore ضایعه ای است که در پوست و بافت های زیر پوستی و بر اثر فشار ممتد و طولانی مدت بر پوست ایجاد میشود. زخم بستر اغلب در نقاطی از بدن ایجاد میشود که پوست روی یک برجستگی استخوانی قرار گرفته و در بین آنها عضله ای وجود ندارد مانند پاشنه و بین باسن ها. زخم بستر در اثر بی حرکتی مداوم (می تواند ۲۴ ساعت باشد)، به علت کاهش خونرسانی موضعی ایجاد می شود.

دلایل اصلی زخم بستر در سالمندان

چرا زخم بستر می گیریم ؟ زخم بستر به صورت کلی دو دلیل اصلی دارد:

1. فشرده شدن
2. کشیده شدن

پرستاری از سالمندی که تحرک ندارد کار دشواری است. نیاز به رسیدگی برخی از ایشان به دلیل عدم تحرک دشوار تر نیز خواهد بود. به همین دلیل است که می توانیم بگوییم در این افراد پرستاری لازم و ضروری است. پارسیان مهرپرور برای رفع نیاز شما در پرستاری از سالمندان در منزل برای شما این خدمت را ارائه خواهد داد و با متخصصین مجرب علم پرستاری به شما کمک خواهیم کرد تا از کمند مشکلات پرستاری از سالمند خود رهایی یابید.

۱- فشرده شدن

فشرده شدن ممتد پوست بین برجستگی استخوانی زیرین از یک طرف و سطح بستر از طرف دیگر مویرگ های تغذیه کننده پوست مسدود می شوند. تا وقتی فشار برقرار است این مویرگ ها بسته می مانند. در یک انسان سالم، فرد در هنگام خواب بطور غیر ارادی مرتبا وضعیت خود را عوض می کند و به این ترتیب محل هایی از پوست را که زیر فشار قرار می گیرند را مرتبا تغییر میدهد و به این ترتیب اجازه میدهد که بطور نوبتی به همه قسمت های پوست زیر بدن خون برسد. در یک فرد بیمار یا سالمند دارای زخم بستر اما این مکانیسم خوب کار نمیکند. بیمار مدت های طولانی در یک وضعیت ثابت دراز میکشد. نتیجه آنست که پوست قسمتی که مدت طولانی بدون جریان خون مانده است قطع شده و آن قسمت از پوست می میرد.

۲- کشیده شدن

مکانیسم دیگر این است که در حین مراقبت از یک بیمار در بسیاری اوقات فرد مراقب، بیمار را به روی بستر یا ملحفه میکشد. این کشیده شدن پوست بخصوص اگر کمی هم مرطوب باشد موجب اصطکاک زیاد بین پوست و سطح زیرین شده و به پوست آسیب میزند. گاهی هم بر اثر نیروهایی که در دو جهت مختلف به پوست و استخوان وارد میشوند آسیب ایجاد میشود . بطور مثال بیماری که در روی تخت خوابیده اگر پشت تخت در زیر سر بیمار بالاتر باشد بیمار به سمت پایین تخت سر میخورد. در این حال پوست زیر باسن به علت اصطکاک با ملحفه ثابت مانده ولی استخوان خاجی و دنبالچه به علت وزن بیمار به سمت پایین تخت حرکت میکنند. این مکانیسم موجب کشیده شدن عروق زیر پوستی و آسیب به خونرسانی پوست میشود.

عوامل افزایش دهنده ریسک خطر زخم بستر

در هر کسی که زیاد حرکت نمیکند و نمیتواند به راحتی وضعیت خود را تغییر دهد ممکن است زخم بستر ایجاد شود. این بی حرکتی ممکن است به علل زیر ایجاد شود:

• ضعف
• فلجی
• کما یا کاهش سطح احساس درد مثلا بر اثر مصرف زیاد داروهای ضد درد
• بیماری یا آسیبی که بیمار را کم تحرک یا بی تحرک می کند

علائم شروع انواع زخم بستر در سالمندان

زخم بستر از مواردی است که شامل حالت ها و مراحل مختلفی است. می توانید در ادامه به انواع مختلف آن آگاهی پیدا کنید و آشنا شوید. زخم بستر به صورت کلی به ۴ درجه یا مرحله تقسیم می شود:

۱- مرحله اول ایجاد زخم بستر ( زخم بستر خفیف )

در این مرحله پوست سالم است. این مرحله بیشتر در کسانی که رنگ پوستشان روشن است دیده می شود! این مدل زخم بستر در سالمندان باعث میشود که پوست قرمز شده و وقتی با انگشت به آن فشار می آوریم به صورت نرمال رنگ سفید به خود نگیرد و دیرتر سفید می شود. از علائم این مرحله می توان به موارد زیر اشاره کرد:

• سفت
• دردناک
• نرم تر از معمول
• سردتر یا گرم تر از معمول

همانطور که متوجه شدید همه موارد به صورت همزمان اتفاق نمی افتد در صورتی که بخشی از آن نیز دیده شد به درمان آن بپردازید.

۲- مرحله دوم تشکیل زخم بستر

این مرحله را می تواند مرحله از زخم بستر در سالمندان دانست که لایه رویی پوست (اپیدرم) از بین میرود! یک زخم فرو رفته به رنگ صورتی یا قرمز در محل تشکیل می شود. این مرحله امکان دارد تا حدی پیش رود که در محل زخم، تاول تشکیل شود .

۳- مرحله سوم بوجود آمدن زخم بستر

مراحل ۳ و ۴ از جمله مراحل سخت است که خطرات عفونت در آن بسیار بالاست! در این مرحله از زخم بستر می توان گفت چربی زیر پوست نمایان می شود. علاوه بر آن زخم گود می شود و ته زخم بافت مرده زرد رنگی هست.

نکته: آسیب ممکن است به زیر پوست سالم هم برسد.

۴- مرحله چهارم در پیشرفت زخم بستر ( زخم بستر شدید )

این مرحله را میتوان از جمله سخت ترین مرحله از زخم بستر در سالمندان و یا بیماران دانست. در این مرحله عضله، تاندون یا استخوان نمایان می شود. کف زخم بافت مرده خشکیده هست. در نهایت می توان گفت آسیب وسعت یافته و به زیر پوست به ظاهر سالم هم گسترش یافته است.

عوارض زخم بستر در بیماران و سالمندان

بعد از تشکیل زخم بستر پس از مدتی عوارضی ایجاد میشود که مهمترین آنها عبارتند از :

عفونت استخوان و مفصل : عفونت پوست میتواند به استخوان و یا مفصل گسترش یافته و عفونت ایجاد کند.

عفونت پوست : پوست زخم شده پس از مدتی به علت رشد میکروب ها عفونی (دارای ترشح و بدبو) میشود.

سرطان : اگر زخم بستر به مدت طولانی باقی بماند ممکن است در پوست آن سرطان پوست ایجاد شود.

عفونت خون : باکتری هایی که در محل زخم بستر شروع به رشد و تکثیر میکنند میتوانند به جریان خون وارد شده و موجب عفونت سراسری در بدن و مرگ بیمار شوند.

آیا زخم بستر موجب مرگ می شود؟

زخم بستر در صورت عفونی شدن به شکلی که عفونت زخم وارد خون شود می تواند باعث مرگ بیمار شود.

پیشگیری از زخم بستر در سالمندان

در تمامی مجامع علمی این جمله پذیرفته شده است که «پیشگیری بهتر از درمان است»! به همین دلیل ما نیز بر روی پیشگیری بیشتر از درمان توجه خواهیم داشت. برای جلوگیری از زخم بستر در سالمندان باید نکات زیر را مورد توجه قرار داد:

1. تعویض لباس یا ملحفه های خیس
2. جلوگیری از چروک شدن لباس و ملحفه
3. جلوگیری از جا ماندن وسایل زیر بیمار یا سالمند
4. رساندن ویتامین ها و مواد غذایی لازم در مددجویان با ریسک بالای زخم
5. استفاده از تشک مواج ( از نوع تشک ارزان) برای جلوگیری از زخم بستر
6. جلوگیری از جابجایی ناگهانی و کشیده شدن روی ملحفه یا بالعکس (ترک های پوستی)
7. جابجایی مکرر به صورت صحیح ، حداکثر هر ۲ ساعت جهت کاهش فشار در نقاط تحت فشار

اهمیت تغییر وضعیت ( تغییر پوزیشن ) در پیشگیری از زخم بستر

حداقل هر یکساعت یک بار باید وضعیت دراز کشیدن تغییر کند. در کسانی که قدرت اندام فوقانی آنها خوب است میتوانند با استفاده از میله ها و دستگیره هایی که از بالای سر بیمار در تخت آویزان است وضعیت خوابیدن خود را تغییر دهند. بعضی انواع بالشتک که با آب، فوم، ژل یا هوا پر میشوند میتوانند به توزیع بهتر فشار کمک کنند.

• نباید بالای سر تخت بیمار با بیش از سی درجه بالا آورد.
• قسمت های حساس به زخم بستر در هنگام دراز کشیدن، کمتر تحت فشار قرار گیرند.
• گاهی اوقات استفاده از تشک های مواج که فشار را در نقاط مختلف پوست مرتبا تغییر میدهند کمک کننده است.

نواحی تحت فشار

نواحی اصلی فشار در زخم بستر در سالمندان موارد زیر هستند! چرا که بیشترین سطح تماس با زمین و یا تخت را دارند:

• آرنج ها
• پاشنه پا
• پشت سر پشت کمر
• ناحیه باتکس (باسن) 

در کسانی که مدت زیادی در حالت درازکش به شانه قرار گرفته اند زخم بستر ممکن است در نواحی زیر دیده شود. نواحی فشار عبارتند از:

• کناره های سر
• گوشه لاله گوش
• روی برجستگی کنار زانو
• روی پوست قوزک خارجی
• روی برجستگی کناری لگن

در کسانی که مدت زیادی در ویلچر می نشینند، زخم بستر می تواند در محل های زیر تشکیل شود:

• پشت استخوان خارجی، درست بین دو برجستگی باسن یا روی برجستگی باسن
• پشت استخوان های کتف یا ستون مهره
• پوست روی ساعد یا ران در جایی که روی صندلی تکیه میدهند.

پرستار سالمند باید توجه داشته باشد، برای کسی که مدت زیادی در بستر میخوابد یا روی ویلچر می نشیند و نمی تواند وضعیت خود را عوض کند بررسی مکرر پوست نواحی ذکر شده برای دیدن علائم احتمالی تشکیل زخم بستر ضروری است. توجه داشته باشید که زخم بستر در سالمندان مانند کوه یخ است یعنی تخریب بافتهای زیرین بیشتر از آنچه به نظر می رسد درگیر شده اند. فقط و فقط مراقبت صحیح همراه با دانش راه حل اساسی برای پیشگیری لازم و ضروری است.

مراقبت از زخم بستر در منزل

در درجه اول مهمترین قسمت درمان در زخم بستر برطرف کردن عامل ایجاد یعنی فشار می باشد. بعد از جابجایی مرتب بیمار هر ۲ ساعت یکبار و ماساژ مناطق فشار و همچنین استفاده از پانسمان های فیلم جهت بهتر شدن خونرسانی و همچنین محافظت از پوست که کمک شایانی به درمان زخم بستر در مراحل اولیه می کند.

درمان زخم بستر در منزل ( درمان خانگی )

بسته به هر مرحله از زخم بستر در سالمندان ، درمان متفاوت است . پیشنهادات زیر را برای مراقبت از پوست در نظر بگیرید:

۱- تمیز و خشک کردن پوست

پوست را با مواد پاک کننده ملایم شسته و به آرامی خشک کنید. این روش تمیز کردن را به طور مرتب برای محدود کردن تماس پوست با رطوبت، ادرار و مدفوع انجام دهید. در زخم های باز هر بار که پانسمان را تعویض می کنید، زخم را باید با محلول سالین شستشو دهید.

۲- محافظت از پوست

استفاده از پودر تالک ساده (پودر بچه) برای محافظت از پوست در نقاطی که دچار اصطکاک می شوند. برای پوست های خشک از لوسیون استفاده کنید. در صورت لزوم، ملحفه و لباس را تعویض کنید. مراقب دکمه های لباس و چین و چروک در ملافه که پوست را تحریک می کند، باشید.

۴- بررسی روزانه پوست

هر روز برای علائم هشدار دهنده ای از زخم های فشاری پوست را به دقت و از نزدیک نگاه کنید.

۵- جدا کردن بافت مرده

اگر در زخم بافت آلوده وجود نداشته باشد، زخم سریعتر بهبود می یابد، بنابراین دبریدمان و بریدن بافت های مرده ضروری است.

۶- استفاده از پانسمان

پانسمان از زخم محافظت می کند و بهبودی را سرعت می بخشد. برخی از پانسمان ها با از بین بردن بافت مرده، از عفونت جلوگیری می کنند.

۷- آنتی بیوتیک

استفاده از آنتی بیوتیک های خوراکی یا کرم آنتی بیوتیک، می تواند به درمان عفونت کمک کند.

جراحی درمان زخم بستر- دبریدمان گرافت

گاهی اوقات زخم بستر آنچنان شدید شده و گسترش می یابد که منطقه وسیعی از پوست از بین رفته و بافت های زیرین آن مانند استخوان و تاندون ها بدون حفاظ می مانند. در این موارد ممکن است بدن نتواند بافت جدیدی را بر روی استخوان یا تاندون و به صورت جایگزین پوست بسازد. این بیماران معمولا نیاز به عمل جراحی دارند. در این اعمال جراحی بافت های مرده و عفونی کاملا خارج شده و سپس با استفاده از روش های جراحی ترمیمی از پوست قسمتهای دیگر بیمار استفاده شده و روی استخوان یا تاندون ها پوشانده میشود.

پماد کالاندولا بر بهبودی زخم بستر

پماد کالاندولا با توجه به ارزانی و در دسترس بودن می تواند در درمان زخم های فشاری مورد استفاده قرار گیرد و در بهبود زخم موثر می باشد و به عنوان یک روش درمانی در بیمارستان ها و منازل برای درمان زخم های فشاری بیماران تجویز و استفاده شود.

مصرف پماد الیز برای درمان زخم بستر

مورد مصرف آن برداشتن نسوج مرده و زائد در ضایعات عفونی و ملتهب پوست و زخمها ی بزرگسالان و کودکان می باشد. این پماد حداقل روزی یک بار و ترجیحا” ۳-۲ بار در روز برو روی موضع مالیده میشود.

چه مواقعی برای درمان زخم بستر به پزشک مراجعه کنیم؟

اگر علائم زیر را مشاهده کردید فورا به دکتر پوست مراجعه کنید :

• تب
• بوی بد زخم
• ترشح از زخم
• افزایش قرمزی
• گرما و یا تورم در اطراف زخم

منبع

ممکن است که زندگی کردن با زخم ها سخت باشد، مخصوصا اگر زخم روی بخش های قابل مشاهده ی بدن مانند دست ها و صورت قرار داشته باشد. به همین دلیل بسیاری از افراد می خواهند که از شر جای زخم راحت شوند.

۱. شی باتر و روغن نارگیل

اگر دچار آسیب هایی همچون بریدگی، زخم یا سوختگی شده اید، تا خوب شدن کامل زخم روی آن را بپوشانید و محل آسیب دیده را مرطوب نگه دارید. برای مرطوب نگه داشتن زخم می توانید از شی باتر خام یا روغن نارگیل استفاده کنید. این کار می تواند از به وجود آمدن جای زخم جلوگیری کند یا اجازه ندهد تا جای زخم زیادی بزرگ، عمیق و دچار خارش شود.

تحقیقات نشان می دهند که اسید های چرب امگا۳ و آنتی اکسیدان هایی که در شی باتر و روغن نارگیل وجود دارند، از ایجاد گوشت اضافه جلوگیری می کنند و پوست را التیام می بخشند. به علاوه، از آنجا که شی باتر و روغن نارگیل برای مرطوب کردن پوست عالی هستند، می توانند بخشی از درمان همیشگی پوست باشند که اثر زخم را نیز به حداقل می رسانند. شی باتر یا روغن نارگیل را روزی دو یا سه بار روی پوست بمالید. نیازی به شستن نیست چرا که هر دوی آنها برای پوست بسیار مفیدند. اما مواظب باشید که این روغن ها را به پارچه ی ابریشمی نمالید، چون که ممکن است لکه ایجاد کند.

---

---

۲. پوشش ژل سیلیکون

یکی دیگر از گزینه های رفع جای زخم پوشش ژل سیلیکونی است. این پوشش لایه ای شفاف است که روی زخم قرار می گیرد و التیام آن را سریع تر می کند. درست مانند چسب زخم که می تواند به بهبود زخم کمک کند. همچنین می تواند کاری کند که زخم ها کمتر قرمز و دردناک باشند.

از اوائل دهه ی ۱۹۸۰، بیمارستان ها به شکل فراگیری از پوشش ژل سیلیکونی برای درمان زخم ها استفاده کرده اند. اگرچه پوشش ژل سیلسکونی می تواند درمان مو ٔثری باشد، ولی برخی از این پوشش های سیلیکونی مضراتی هم دارند. ممکن است که برخی از بیماران به این پوشش ها حساسیت داشته باشند، دچار تعریق زیاد شوند یا برای گذاشتن و برداشتن پوشش دچار مشکل و خستگی شوند. به علاوه، وقتی که زخم درمعرض دید قرار دارد، دیده شدن این پوشش اصلا جالب نیست.

اما، پوشش ژل سیلیکون نیازی به چسب ندارد و وقتی خشک می شود تقریبا غیرقابل مشاهده است. به همین خاطر می تواند خیلی مفید بوده و کمتر خجالت آور باشد. معمولا باید چند بار در روز از آن استفاده کنید و هر بار کمی صبر کنید تا خشک شود. به این ترتیب دیگر روی لباس لکه ایجاد نخواهد کرد. اصطکاک با لباس می تواند باعث ایجاد مشکلاتی شود و همین مسئله باعث می شود تا همه نتوانند از آن استفاده کنند.

اگر با این گزینه مشکلی ندارید، خیلی به دردتان می خورد. در سال ۲۰۰۹، تحقیقی در مجله ی جراحی پوست و زیبایی منتشر شد که تأثیر پوشش ژل سیلیکونی را روی ۳۰ بیمار که جای زخم داشتند، بررسی می کرد. در این تحقیق، به طور روزانه دو مرتبه لایه ای نازک از پوشش ژل سیلیکونی روی پوست گذاشته شد و بیماران را هر ماه، به مدت ۶ ماه معاینه کردند. در انتهای تحقیق، محققان به این نتیجه رسیدند که « ژل سیلیکونی موضعی در درمان زخم های ناشی از بزرگ شدن ناهنجار زخم یا گوشت اضافه، روشی امن و مؤثر است. به علاوه استفاده از این پوشش آسان و زیباست.»

---

---

۳. پوشش فشاری

استفاده از نیروی مکانیکی فشرده ی ناشی از پوشش فشاری برای درمان سوختگی، برای اولین بار در سال ۱۸۶۰ تجویز شد. قبل از تجویز کردن پوشش های فشاری، ابتدا باید پوست تا حدودی ترمیم یافته را آماده کنیم تا استرس و فشار وارد شده به وسیله ی پوشش را قبول کند. برای این کار، ابتدا با استفاده از باند کرپ فشار کمی وارد می کنیم.

امروزه، اصلی ترین روش به کارگیری پوشش فشاری با استفاده از پارچه های کشی است. برخی تحقیقات نشان می دهند که بهبود واقعی اتفاق نمی افتد؛ اما باقی تحقیقات، برای مثال تحقیقی که در سال ۲۰۱۰ در مجله ی جراحی پلاستیک در هند منتشر شد، ادعا می کنند که درمان با فشار باعث از بین رفتن تقریبا ۶۰ تا ۸۵ درصد جای زخم می شود.

۴. عصاره یا ژل پیاز

عصاره ی پیاز یکی دیگر از درمان های طبیعی است که می تواند مفید باشد. این درمان حاوی چندین بیوفلاونوئید مانند کورستین، کامپرلو و سپالین است. تحقیقی در مجله ی پوست شناسی بالینی و زیبایی شناسی، از ۶ داوطلب شرکت کننده در آزمایش خواست تا عصاره ی پیاز را به مدت ۴ هفته روی بخش آسیب دیده ی پوست خود بمالند. برخی از داوطلبان دچار خارش جزئی شدند، ولی این خارش به سرعت برطرف شد.

بعد از دو هفته، همه ی داوطلبان گزارش دادند که زخم هایشان درمقایسه با زخم های گروه کنترل، نرم تر شده اند. بعد از چهار یا هشت هفته درمان، ظاهر همه ی زخم هایی که با ژل پیاز درمان شده بودند، خیلی بهتر شد. نتیجه ی تحقیق نشان داد که ژل عصاره ی پیاز امن است و ظاهر زخم را بعد از چهار هفته درمان (به صورت روزی یک بار) تا حد زیادی بهبود می بخشد.

۵. آلوئه ورا

مدت زیادی است که آلوئه ورا به عنوان درمان کننده ی مشکلات پوستی شناخته شده است. فواید آلوئه ورا شامل درمان جای زخم هم می شود. این ماده نه تنها پوست آسیب دیده را بهبود می بخشد، بلکه می تواند با استفاده از فرایند های ترمیم کننده بافت آسیب دیده را نیز بهبود بخشد.

در تحقیقاتی که روی موش ها انجام شد، مشخص شد که درمان موضعی با استفاده از آلوئه ورا، در بهبود زخم ها و سوختگی ها مؤثر است. به علاوه، تحقیقات زیادی روی تأثیرات التیام بخش آلوئه ورا انجام شده است، که از بین آنها می توان به تحقیق درمورد توانایی از بین بردن جای زخم اشاره کرد.

بهتر است که از ماده ی ژل مانند تازه استفاده کنید. این ماده مستقیما در برگ های آلوئه ورا پیدا می شود. می توانید برگ های آلوئه ورا را در فروشگاه های سبز پیدا کنید. برای استفاده از برگ آلوئه ورا، پوشش بیرونی برگ را پوست بکنید تا به ماده ی ژل مانند برسید. ژل را مستقیما روی جای زخم بمالید و بگذارید تا برای نیم ساعت یا بیشتر روی آن بماند. از آنجا که این ژل به سرعت خشک می شود، می توانید با آن بخوابید.

روزی دو یا سه بار از این ژل استفاده کنید. به این ترتیب نه تنها زخم جوش از بین می رود، بلکه می توانید شاهد این باشید که پوست تان درخشان تر و سفت تر شده است و حتی چروک های پوست شما نیز از بین رفته است.

---

---

۶. روغن های معطر: درخت چای و گل بی مرگ

روغن درخت چای، درمان گیاهی شگفت انگیزی برای درمان جای زخم است. این درمان خیلی مؤثر است چرا که خواص ضدعفونی کنندگی، ضدباکتریایی، ضدقارچی و ضدویروسی دارد. روغن درخت چای برای درمان زخم های جوش مؤثر است. بیشترین تأثیر آن در درمان زخم های هیپرتروفیک است و می تواند کم کم جای این زخم ها را از بین ببرد. دو تا چهار قطره از روغن درخت چای را با روغن نارگیل مخلوط کنید و دوبار در روز آن را روی جای زخم بمالید.

روغن معطر گل بی مرگ هم یکی از انتخاب های عالی برای از بین بردن جای زخم است. درست مانند روغن درخت چای، این ماده نیز دارای خواص ضدباکتریایی است. از آنجا که این روغن دارای آنتی اکسیدان است، پوست آسیب دیده را التیام می بخشد.

۷. روغن شترمرغ

روغن شترمرغ از چربی پشت شترمرغ استرالیایی یعنی «ایمو» گرفته می شود. ممکن است که اسم «ایمو» را شنیده باشید، این پرنده از استرالیا می آید و شباهت زیادی به شترمرغ دارد. این روغن باکتری ها را می کشد و تورم را کاهش می دهد.

روغن شترمرغ پر از اسیدهای چرب امگاست (امگا ۹، امگا ۶ و امگا ۳) این چربی ها به شما کمک می کنند تا پوست سلامت و درخشانی داشته باشید. این روغن می تواند تا اعماق پوست شما نفوذ نموده و آن را مرطوب کند. به همین دلیل، می تواند در درمان تورم و کاهش اثر زخم مؤثر باشد و فرایند طبیعی التیام پوست را بهبود ببخشد.

۸. سرکه ی سیب

سرکه ی سیب، دارویی قابض و ضدعفونی کننده ای طبیعی است. این سرکه درمان مؤثری برای جوش و جای جوش است. از آنجا که سرکه ی سیب سلول های مرده ی پوست را از بین می برد، می تواند در از بین بردن جای زخم هم مؤثر باشد. سرکه ی سیب را با عسل مخلوط کنید و بعد با استفاده از پنبه آن را روی پوست یا بخش های آسیب دیده بمالید. اجازه دهید تا برای ۱۰ دقیقه بماند و بعد آن را بشویید. می توانید این کار را دو یا سه بار در روز انجام دهید.

---

---

انواع زخم و دلایل آن

ایجاد جای زخم یکی از مراحلِ فرایندِ التیام بعد از آسیب دیدگی یا تورم است. ظاهر زخم و بهترین درمان برای آن به نوع زخم، عمق آن، اندازه و محل پیدایش زخم بستگی دارد. سایر عواملی که می توانند روی جای زخم تأثیر بگذارند سن، ژن، جنسیت و نژاد هستند.

برای تعیین اینکه کدام روش درمانی برای شما مناسب تر است، بهتر است تا اول بدانید که زخم شما از کدام نوع است؛ چهار نوع زخم وجود دارد:

زخم های گوشتی

زخم گوشتی یا زخم فزون گوشت، معمولا به عنوان ضایعه ای سفت و لاستیک مانند یا یک برآمدگی درخشان و بافت دار توصیف می شود. زخم گوشتی نتیجه ی فرایند بهبود آسیب دیدگی است. این آسیب دیدگی معمولا به خاطر نیروهای مکانیکی واردشده به زخم اصلی یا عفونت در آن به وجود می آید.

زخم های گوشتی معمولا به خاطر ترشح زیاد کلاژن به وجود می آیند. ولی باید برای درک بهتر این فرایند تحقیقات بیشتری انجام داد. با گذشت زمان، ممکن است که زخم گوشتی محدودیت حرکتی ایجاد کند. زخم های گوشتی خوش خیم هستند و اصلا مسری نیستند. زخم گوشتی گاهی اوقات خارش شدید، درد و تغییراتی در بافت را به همراه دارد. این نوع از زخم ها معمولا بیشتر در گروه های نژادی رنگین پوست اتفاق می افتند تا در سفیدپوستان.

زخم های گوشتی به دلایل مختلفی همچون سوختگی، جوش، آبله مرغان، سوراخ کردن گوش، خراش، جراحی یا واکسن به وجود می آیند.

درمان زخم گوشتی با توجه به اینکه زخم تکی و کوچک است یا چندتایی و بزرگ متفاوت است. ولی به هر حال، این نوع از زخم ها در چند مرحله و با گذشت زمان التیام می یابند. معمولا توصیه می شود که اول به سراغ درمان های طبیعی بروید و اگر آنها موفق نبودند به جراحی فکر کنید. مخصوصا در مواردی که جراحی خود زخم های بیشتری به جای می گذارد (مخصوصا اگر به خاطر مسائل ژنتیکی جای زخم روی پوست تان می ماند.)

برخی افراد ترجیح می دهند که استروئید تزریق کنند، سرمادرمانی کنند یا از پوشش سیلیکونی استفاده نمایند. این درمان ها زخم را صاف تر می کنند. اگر در ابتدای فرایند بهبود باشید، می توان با استفاده از فشار درمانی و پوشش ژل سیلیکونی از به وجود آمدن زخم های گوشتی جلوگیری کرد.

---

---

زخم های هیپرتروفیک

زخم های هیپرتروفیک درست مانند زخم های گوشتی برآمده هستند. ولی از منطقه ی آسیب دیده آن طرف تر نمی روند. اکثر اوقات زخم های هیپرتروفیک را با زخم های گوشتی اشتباه می گیریم. ولی تفاوت قائل شدن بین این دو زخم برای انتخاب درمان مناسب، بسیار حائز اهمیت است.

زخم های هیپرتروفیک معمولا تا ۴ میلیمتر بالاتر از سطح پوست قرار می گیرند (برخلاف زخم های گوشتی که معمولا بالاتر می روند)، این زخم ها معمولا قرمز یا صورتی، سفت و دچار خارش هستند. زخم های هیپرتروفیک معمولا حاوی کلاژن نوع ۳ هستند. این زخم ها موازی با سطح پوست قرار می گیرند و دارای برآمدگی های زیاد و الیاف بزرگ حاوی کلاژن خارج سلولی هستند.

درمان زخم های هیپرتروفیک معمولا از زخم های گوشتی آسان تر است. این درمان ها شامل تزریق استروئید برای کاهش تورم، پوشش سیلیکونی برای صاف تر شدن زخم، ژل عصاره ی پیاز و سایر درمان هایی می شود که باعث تولید کلاژن می شوند.

زخم های کششی

زخم های کششی نتیجه ی سوختگی پوست هستند. معمولا این زخم ها پوست را سفت تر می کنند و از حرکت کردن بخش درگیر جلوگیری می نمایند. این نوع از زخم ها ممکن است که عمیق تر باشند و روی ماهیچه ها و اعصاب نیز تأثیر بگذارند؛ و می توانند برای بیماران سوختگی بسیار وحشتناک باشند، مخصوصا اگر در بخش های قابل دید بدن قرار گرفته باشند.

بسته به نوع آسیب، زخم های سوختگی حتی با بهترین نوع درمان هم قابل مشاهد خواهند بود. با وجود اینکه این زخم ها می توانند ناراحتی زیادی ایجاد کنند، ولی بخشی از درمان هستند. درمان هایی وجود دارند که می توانند از ایجاد جای زخم جلوگیری کنند. ولی به ندرت می توان جای زخم را به کلی از بین برد.

---

---

زخم جوش

جوش زدن شدید می تواند زخم هایی به جای بگذارد که چاله مانند، زاویه دار یا موجی هستند. زخم جوش تقریبا می تواند برای هر کسی اتفاق بیفتد. هنگامی که جوش ها به اعماق پوست نفوذ می کنند، به پوست و بافت های زیر آن آسیب می زنند. وقتی که پوست متورم باشد این آسیب بدتر هم می شود. در این حالت لکه های متورم و قرمزی به شکل کیست یا برآمدگی روی پوست دیده می شوند. اگر جوش را درمان نکنیم این شرایط بدتر خواهد شد و درنهایت جای زخم را روی پوست به جای می گذارد.

ور رفتن، فشار دادن یا ترکاندن جوش باعث تورم بیشتر می شود. پس بهتر است با جوش های خود کاری نداشته باشید. و متأسفانه مسائل ژنتیکی می توانند نقش زیادی در جوش زدن و باقی ماندن جای جوش ایفا کنند.

مطمئنم که می خواهید بدانید که چه چیزی باعث باقی ماندن جای جوش می شود. وقتی که جوش ها از بین می روند، بدن تلاش می کند تا آسیب ایجادشده توسط تورم را التیام بخشد. درطول فرایند درمان، بدن کلاژن تولید می کند تا به پوست کمک کند. اگر مقدار کلاژن زیاد یا کمتر از حد لازم باشد، جای زخم ها روی پوست باقی می ماند. نوع زخمی که بعد از جوش باقی می ماند به مقدار کلاژن بدن شما بستگی دارد.

هیچ تضمینی برای باقی نماندن جای جوش وجود ندارد. ولی به هر حال چند روش برای جلوگیری از این مشکل وجود دارد. این روش ها می توانند تأثیر زیادی داشته باشند. با این وجود بهتر است که فورا جوش را درمان کنید تا زخم جوش را به حداقل برسانید یا از ایجاد آن جلوگیری کنید.

 

منبع

 

۱. از خورشید دوری کنید

اشعه ی خورشید اولین دلیل چروک پوست است. تحقیقات زیادی برای بررسی تأثیرات نور خورشید انجام شده است. دکتر داریک آنتل (Darrick Antell)، جراح پلاستیک در نیویورک، در تحقیقی که روی دوقلوهای همسان انجام داده به این نتیجه رسیده است که قرار گرفتن در معرض خورشید از ژنتیک هم مهم تر است. خواهر یا برادرانی که کمتر در معرض خورشید بوده اند چروک های کمتری دارند و در کل نسبت به خواهر یا برادر خورشیددوستِ خود جوان تر به نظر می رسند.

۲. از کرم ضدآفتاب استفاده کنید

آکادمی پوست شناسی آمریکا می گوید اگر مجبورید زیر نور خورشید باشید، حتما از کرم ضدآفتاب استفاده کنید. این کرم هم از شما در مقابل سرطان پوست محافظت می کند و هم کمک می کند چروک های کمتری داشته باشید.

۳. سیگار نکشید

برخی از تحقیقاتی که در این مورد انجام شده اند هنوز هم به نتیجه نرسیده اند، ولی تحقیقات زیادی هم هستند که تأیید کرده اند دود سیگار پوست را پیر می کند. این دود آنزیم هایی را آزاد می کند که کلاژن و الاستین را که مواد مهمی برای پوست هستند، از بین می برد. تحقیقاتی که در بخش تحقیقات دوقلوها در بیمارستان توماس در لندن انجام شده اند، به این نتیجه رسیده اند که پوست خواهر یا برادری که سیگار می کشد چروک تر و نسبت به خواهر یا برادری که سیگار نمی کشد ۴۰ درصد نازک تر است.

۴. به اندازه کافی بخوابید

دکتر نیکولاس پریکون (Nicholas Perricone) متخصص پوست در دانشگاه ییل می گوید وقتی به اندازه کافی نمی خوابید، بدن کورتیزول اضافه (هورمونی که سلول های پوستی را از بین می برد) ترشح می کند. وقتی به اندازه کافی استراحت می کنید، HGH (هورمون رشد) بیشتری تولید می شود؛ این هورمون کمک می کند پوست تان ضخیم باقی بماند، کشسان تر باشد و کمتر چروک شود.

۵. به پشت بخوابید

آکادمی تخصصی پوست آمریکا (AAD) هشدار می دهد که خوابیدن در حالت های خاص برای شب های متوالی می تواند به خط هایی روی صورت منجر شود؛ چروک هایی که در سطح پوست به وجود می آیند و وقتی بیدار شوید از بین نمی روند! به پهلو خوابیدن چروک های روی چانه و گونه ها را افزایش می دهد و خوابیدن روی شکم باعث می شود پیشانی تان چروک بخورد. AAD می گوید برای کم کردن چروک پوست باید به پشت بخوابید.

۶. چشم تان را جمع نکنید، عینک بگیرید!

حرکات دائم صورت مثل جمع کردن چشم به ماهیچه های صورت فشار می آورد و باعث به وجود آمدن شیارهایی زیر سطح پوست می شود که در نهایت به چروک تبدیل می شوند. بنابراین استفاده از عینک آفتابی بسیار بااهمیت است. عینک آفتابی از پوست دور چشم در برابر نور خورشید محافظت می کند و اجازه نمی دهد چشم خود را جمع کنید.

۷. ماهی بخورید، مخصوصا ماهی سالمون

ماهی سالمون (و همه ی ماهی های آب سرد) نه تنها منبع غنی پروتئین (که یکی از مواد سازنده ی پوست است) هستند بلکه از اسیدهای چرب مانند امگا۳ نیز سرشارند. پریکون می گوید اسیدهای چرب اساسی کمک می کنند پوست مواد مغذی مورد نیازش را دریافت کند، پُر و جوان بماند و چروک کمتری داشته باشد.

۸. بیشتر سویا بخورید

تا کنون بیشترین آزمایشات در این مورد روی حیوانات انجام شده اند، ولی نتایج نشان می دهند که سویا ویژگی های خاصی دارد که می تواند از پوست در برابر نور خورشید محافظت کند و حتی آن را بهبود ببخشد. محققان در یکی از تحقیقاتی که روی انسان ها انجام داده اند و در ژورنال تغذیه اروپا نیز منتشر شده است، به این نتیجه رسیدند که مکمل های حاوی سویا (به همراه پروتئین ماهی، عصاره ی چای سفید، روغن هسته ی انگور، گوجه فرنگی و چندین ویتامین) ساختار پوست و استحکام آن را بعد از ۶ ماه استفاده بهبود می بخشند.

۹. به جای قهوه شکلات داغ بنوشید

در تحقیقی که در سال ۲۰۰۶ در ژورنال تغذیه منتشر شد، محققان به این نتیجه رسیدند که شکلات حاوی مقادیر زیادی از فلاونول غذایی (کاتچین و اپیکاتچین) است که از پوست در برابر خورشید محافظت می کند. این ماده همچنین جریان خون را در سلول های پوست افزایش می دهد، پوست را آب رسانی می کند و باعث می شود صاف تر به نظر برسد.

۱۰. بیشتر میوه و سبزیجات بخورید

کراس (Kraus) می گوید ماده ی مؤثر موجود در میوه ها و سبزیجات آنتی اکسیدان آنهاست. این آنتی اکسیدان ها با صدمات به وجود آمده توسط رادیکال های آزاد مبارزه می کنند. رادیکال های آزاد مولکول های بی ثباتی هستند که می توانند به سلول ها صدمه بزنند. آنتی اکسیدان ها کاری می کنند که پوست جوان تر و درخشان تر به نظر برسد و کمتر از نور خورشید صدمه ببیند.

۱۱. از مرطوب کننده استفاده کنید

آشینوف می گوید: «زنان مخصوصا درگیر محصولات ضدپیری هستند، ولی آنها اغلب تأثیر مرطوب کننده را نادیده می گیرند. پوستی که مرطوب شده است خیلی بهتر به نظر می رسد و چروک ها و خط های آن کمتر دیده می شود».

۱۲. صورت تان را زیاد نشویید

متخصصین پوست دانشگاه و مرکز پزشکی مری لند معتقدند آب، چربی و رطوبت طبیعی پوست را که از چروک شدن پوست جلوگیری می کند، از بین می برد. اگر صورت خود را زیادی بشویید، پروتئین ها از بین می روند. اگر صابونی که استفاده می کنید فاقد مرطوب کننده است، به جای آن از محلول شوینده استفاده کنید.

درمان های موضعی که چروک پوست را کاهش می دهند

تحقیقات نشان داده اند که این مواد می توانند چروک پوست را کاهش بدهند. بسیاری از آنها را می توان در مراکز درمانی پوست با تجویز پزشک یا به صورت آزاد در داروخانه پیدا کرد.

۱۳. اسیدهای آلفا هیدروکسی (AHAها)

این اسیدهای طبیعیِ میوه لایه های بالایی سلول های مرده را برمی دارند و باعث می شوند که خط ها و چروک های دور چشم ها کمتر به چشم بیایند. شواهد جدید نشان می دهند که AHAها در مقادیر زیاد ممکن است به تولید کلاژن کمک کنند.

۱۴. رتینوئیدها (شامل رتین-ای)

تنها درمان موضعی ای که FDA برای درمان چروک پوست تأیید کرده است ترتینوئین است. این دارو را می توانید در داروخانه ها با نام رتین-ای پیدا کنید. این کرم خط های ریز و چروک ها را از بین می برد و آسیب ناشی از نور خورشید را بهبود می بخشد. رتینول نوع طبیعی ای از ویتامین A است که در خیلی از محصولات معمول در داروخانه ها پیدا می شود. تحقیقات نشان داده اند که رتینول در یک فرمول تثبیت شده، با غلظت زیاد می تواند به اندازه ی رتین-ای مؤثر باشد. عوارض جانبی مانند سوختگی پوست و حساسیت برای این دارو کمتر است.

۱۵. ویتامین C موضعی

تحقیقات در دانشگاه تولین نشان داده اند که ویتامین C می تواند تولید کلاژن را افزایش بدهد، از پوست در برابر اشعه های UVA و UVB محافظت کند، مشکل تجمع رنگ دانه ها در بافت و نیز تورم پوست را برطرف کند. اما نکته ی اصلی نوع ویتامین C ای است که مورد استفاده قرار گرفته است. تا امروز، بسیاری از تحقیقات نشان داده اند که اسید اسکوربیک ال قوی ترین برطرف کننده ی چروک پوست است.

۱۶. ایده بنون

این مورد یکی از موارد مشابه به ماده ی مغذی کوآنزیم Q10 و یک آنتی اکسیدان خیلی قوی است. در تحقیقی که اخیرا در ژورنال پوست شناسی منتشر شده است، پزشکان به این نتیجه رسید ه اند که بعد از ۶ هفته استفاده ی موضعی، خشکی و زبری پوست تا ۲۶ درصد و خط ها و چروک های پوست تا ۲۹ درصد کاهش پیدا کرد، آب رسانی به پوست ۳۷ درصد بیشتر شد و آسیب واردشده در اثر نور خورشید تا ۳۳ درصد بهبود پیدا کرد. تحقیقات دیگر نیز به نتایج مشابهی رسیدند.

۱۷. عوامل رشد

عوامل رشد بخشی از عکس العمل طبیعی پوست برای بهبود یافتن هستند و وقتی آنها را به صورت موضعی استفاده کنیم، می توانند آسیب نور خورشید و خط ها و چروک های پوست را کاهش بدهند. تحقیقات نشان داده ند که این عوامل می توانند کلاژن تولید کنند که پوست را جوان تر می کند.

۱۸. پنتاپپتیدها

نتایج تحقیقاتی که در مؤسسه ی ملی سلامت انجام شده اند نشان می دهد که پنتاپپتیدها می توانند تولید کلاژن را در پوست های آفتاب سوخته افزایش بدهند. تحقیقات بعدی (مانند تحقیقی که در کنفرانس پوست شناسی ملی ارائه شد) نشان دادند وقتی این دارو را به صورت موضعی استفاده می کنیم، تولید کلاژن افزایش می یابد و خط ها و چروک ها را کمتر می کند.

درمان های پزشکی/زیبایی که چروک ها را کاهش می دهند

۱۹. بوتاکس

تزریق سم بوتولینوم A خالص، ماهیچه های زیر چروک ها را شل می کند. این درمان به پوست بالایی اجازه می دهد صاف تر و بدون چروک تر بماند.

۲۰. پرکننده های چروک

در این روش پزشک چروک ها را با مواد مختلفی پر می کند. این مواد شامل کلاژن، اسید هیالورونیک و سایر مواد مصنوعی و درمان های معمول شامل رستلین، جووِدرم، آرتفیل و … هستند.

۲۱. لیزر و نوردرمانی

در این درمان انرژی ساطع شده از یک منبع نور (لیزر یا دیود پالسی) لایه ی بالایی پوست را برمی دارد و یک زخم پوستی کوچک و غیرقابل دید به وجود می آورد. این سیستم تولید کلاژن طبیعی پوست را تحریک می کند و در نهایت به پوست صاف تر و چروک های کمتر منجر می شود.

۲۲. لایه برداری شیمیایی

در این درمان یکی از انواع مختلف مواد شیمیایی استفاده می شود تا لایه ی بالایی پوست را «بسوزاند». این سوختگی آسیبی به وجود می آورد که بدن در واکنش به آن کلاژن بیشتری تولید می کند که در نهایت پوست صاف تر و جوان تری خواهید داشت.

۲۳. درم ابریژن

این درمان به وسیله ی یک دستگاه مَکِش خلأ به همراه یک کریستال شیمیایی انجام می شود. درم ابریژن سلول های لایه ی بالایی پوست را برمی دارد و پوست تازه و سفت تر را به سطح می آورد. در این فرایند خط های نازک و چروک ها ناپدید می شوند.

 

منبع

زخم را چگونه پانسمان کنیم؟

جراحت سطح پوست و ایجاد یک زخم باز که باعث نمایان شدن قسمت های زیرین پوست میشود و موجب خونریزی میشوند این نوع زخم ها در هر وسعتی به سرعت عفونی میشوند و میکروب ها میتوانند به سرعت وارد لایه های عمقی تر پوست بشوند و گسترش یافته و همچنین وارد گره های لنفاوی شده و از این مسیر تا سراسر بدن گسترش پیدا کنند بنابراین تمام زخم را بدرستی ضد عفونی کنید و بپوشانید .

پوشاندن صحیح زخم به کنترل خونریزی، جلوگیری از آلودگی و جذب خون و ترشحات زخم کمک می کند و موجب التیام سریع زخم می شود. آیا می دانید زخم های باز انواع مختلفی دارند و تشخیص نوع آن ها در ارائه کمک های اولیه مناسب بسیار موثر است؟ با آرسینه همراه باشید.

انواع زخم باز

خراشیدگی یا ساییدگی: این زخم در اثر ساییده شدن لایه فوقانی پوست ایجاد می شود. به دلیل آن که بیشتر اعصاب این لایه آسیب می بینند، زخم دردناک، ولی خونریزی قابل توجه نیست. خراشیدگی اگر وسیع باشد یا ذرات خاک یا اجسام خارجی در آن فرورفته باشد، می تواند جدی و خطرناک باشد.
اقدامات: چنانچه جسم خارجی به طور سطحی در پوست فرورفته است، آن را به آرامی با آب و صابون بشویید و زخم را با بتادین، ضدعفونی و پانسمان کنید.

بریدگی: زخمی است که لبه های صاف داشته و شبیه بریدگی جراحی یا بریدگی با لبه کاغذ است. این زخم، سوزش زیادی داشته و شدت خونریزی در این نوع زخم، بسته به عمق بریدگی، محل و اندازه زخم متفاوت است.

پاره شدگی: زخمی است عمیق که دارای لبه های ناصاف بوده و در اثر اجسام تیزی مانند شیشه ایجاد می شود. در این جراحت، بافت های زیرین پوست آسیب دیده و احتمال خونریزی شدید زیاد است.
اقدامات: در بریدگی و پاره شدگی اولویت با کنترل خونریزی به وسیله فشار مستقیم است. لبه های زخم را به هم نزدیک کنید. عضو را بی حرکت و کمی بالاتر از سطح قلب قرار داده تا از درد و خونریزی آن کاسته شود. چنانچه جسم خارجی در زخم باقی مانده آن را خارج نکنید. زخم را ضدعفونی و پانسمان کنید و مصدوم را به نزدیک ترین مرکز درمانی برسانید.
کنده شدگی: زخمی است که قسمتی از پوست یا عضله از بدن جدا یا آویخته شود.
اقدامات: سطح زخم را تمیز و جلوی خونریزی را بگیرید. اگر قسمتی از پوست یا عضله آویزان شده آن را در محل اولیه خود قرار دهید و روی آن را ببندید و بلافاصله مصدوم را به مرکز درمانی برسانید.

سوراخ شدگی: زخمی عمیق که در اثر وارد شدن یک جسم نوک تیز ایجاد می شود. این جراحت همیشه باعث خونریزی شدید نمی شود، ولی در سوراخ شدگی های شکم و قفسه سینه ،احتمال خونریزی های شدید و مرگ زیاد است.
اقدامات: ابتدا اجازه دهید چند لحظه ای خونریزی جریان یابد تا میکروب های داخل زخم به همراه خون خارج شوند. محل زخم را ضدعفونی کنید و در صورتی که جسم خارجی در آن فرورفته است، آن را خارج نکنید، چرا که با خروج جسم بر شدت خونریزی افزوده می شود. بنابراین جسم را با پانسمان ثابت کنید و مصدوم را به بیمارستان منتقل کنید.

قطع عضو: این جراحت شدیدترین نوع زخم های خونریزی دهنده است و اغلب به دلیل یک جسم برنده صنعتی آلوده اتفاق می افتد.
اقدامات: خونریزی را با وارد کردن فشار مستقیم و بالا نگه داشتن عضو متوقف کنید. برای مراقبت از عضو قطع شده، آن را در یک گاز استریل یا دستمال تمیز بپیچانید و بعد درون یک کیسه پلاستیکی قرار دهید و سر آن را محکم گره بزنید. سپس کیسه حاوی عضو قطع شده را داخل یک کیسه یخ قرار دهید. کیسه حامل عضو و مصدوم را به بیمارستان انتقال دهید.

روش صحیح پانسمان زخم باز

۱ ـ برای مهار بهتر خونریزی، لبه های زخم را به هم نزدیک کرده و با یک گاز استریل یا دستمال تمیز، خونریزی را به وسیله فشار دادن کنترل کنید.

۲ ـ وقتی خونریزی کنترل شد، اطراف زخم را با پنبه آغشته به محلول ضدعفونی کننده از داخل به خارج تمیز کنید. عکس این کار و حرکت رفت و برگشت پنبه روی زخم موجب می شود که آلودگی اطراف زخم به داخل آن نفوذ و زخم را عفونی کند.

۳ ـ پس از استریل کامل زخم، یک قطعه گاز استریل روی زخم بگذارید، به طوری که روی زخم و اطراف آن را کاملا بپوشاند. پانسمان را دقیقا روی زخم قرار دهید و هرگز آن را جابه جا نکنید. در صورت جابه جا شدن پانسمان آن را عوض کنید. حرکت پانسمان می تواند میکروب های سطح پوست را به سمت زخم هدایت کند.

۴ ـ در صورتی که خون به پانسمان نفوذ کرد، هرگز پوشش روی زخم را برندارید. برای بند آوردن خونریزی، گاز یا دستمال بیشتری روی پوشش قبلی زخم قرار دهید.

۵ ـ گاز استریل را در ۴ طرف با چسب روی پوست ثابت و سپس بانداژ کنید.

توصیه هایی درباره پانسمان زخم

بتادین با نام (پوویدون آیوداین) یک محلول میکروب کش قوی بوده و می تواند تمام انواع باکتری ها، ویروس ها، قارچ ها و سایر میکروارگانیسم ها را نابود سازد. نکته بسیار مهم آن که این محلول تا زمانی که روی پوست خشک نشود، هیچ اثری ندارد.

از نفوذ بتادین به داخل زخم باز خودداری کنید، چراکه به دلیل داشتن املاح ید ممکن است موجب حساسیت در افراد شود.

برای پوشاندن زخم از پنبه استفاده نکنید، چراکه اغلب پنبه ها غیراستریل هستند.

بدون نظر پزشک از پماد آنتی بیوتیک استفاده نکنید، چراکه پماد جلوی خون گیری بافت اطراف زخم را گرفته و ترمیم را به تعویق می اندازد.

در صوتی که زخم عمیق، خونریزی شدید و دو لبه زخم به هم نمی رسند، برای بخیه زدن به بیمارستان مراجعه کنید.

تعویض پانسمان را هر روز و اگر مرطوب یا کثیف شد، زودتر انجام دهید.

از کندن دلمه زخم اجتناب کنید، چراکه ترمیم را مختل می کند و خطر عفونت را افزایش می دهد.

اگر محلول ضدعفونی کننده در دسترس نبود، برای تمیزکردن زخم از آب و صابون استفاده کنید.

عسل، ماده مناسبی برای بهبود و پانسمان زخم ها است

استفاده از عسل در پانسمان زخم ها باعث از بین بردن بوی بد زخم شده و در هنگام تعویض پانسمان نیز به زخم نچسبیده و درد کمتری را برای بیماران ایجاد می کند. همچنین ریختن عسل روی زخمی که خونریزی دارد، باعث بند آمدن سریع خون ریزی می شود.
به این ترتیب، عسل ماده مناسبی جهت مراقبت و پانسمان زخم ها به شمار می آید.

بر اساس تحقیقاتی که در کشور نیوزلند انجام گرفت، عسل خاصیت ضدباکتری و ضد قارچ داشته و برای درمان زخم های پوستی، زخم های دیابتیک، سوختگی ها، جوش، آکنه، زخم های فشاری، ترک های پوستی، اگزما، زخم های گوارشی و زخم های ناشی از هلیکوباکترپیلوری مفید است.
از عسل می توان برای درمان درد گلو، سرماخوردگی و شست و شوی دهان و گلو نیز استفاده کرد.

برای التیام هر چه سریع تر زخم نیاز به یک محیط مرطوب است و از آنجا که در محیط مرطوب، باکتری ها فعالیت بیشتری دارند، عسل نیز می تواند یک محیط مرطوب عاری از میکروب را برای ترمیم بدون عارضه زخم فراهم کند.

عسل به علت داشتن هیدروژن پراکسید، خاصیت آنتی باکتریال داشته و باعث تمیز کردن زخم از میکروب ها می شود. عسل به علت از بین بردن سریع باکتری ها، از تولید آمونیاک در زخم جلوگیری کرده و بوی بد از زخم متساعد نمی شود. همچنین هنگام تعویض پانسمان به علت این که عسل محیط مرطوب ایجاد کرده، پانسمان به زخم نمی چسبد و درد کمتری برای بیماران ایجاد می کند.

عسل باعث ترمیم زخم ها می شود، بدون این که جای زخم و بافت اضافی ایجاد شود. همچنین کمتر نیاز به عمل جراحی گرفت (پیوند) دارد. در نتیجه عسل ماده مراقبتی مناسبی در ترمیم و پانسمان زخم ها به شمار می آید

منبع

مراقبت از پوست دغدغه ی افراد مختلف به خصوص خانم ها و البته بسیاری از آقایان است. هیچ کس دوست ندارد یک روز صبح از خواب بیدار شود، به خودش در آینه نگاه کند و ببیند چند چروک تازه به چروک ها یا خطوط صورتش اضافه شده است. افراد معمولا دوست ندارند سن شان را به یاد بیاورند.

اولین چیزی که آنها را می ترساند فکر کردن به پیری صورت است چه برسد به اینکه قبل از رسیدن به سنین میانسالی ببینند صورت شان از سن واقعی شان مسن تر به نظر می رسد. پس همه ی ما به نوعی علاقه مند هستیم به هر وسیله ای که شده روند پیری پوست را به تعویق بیاندازیم. از طرفی حتی زمانی که جوان تر هستیم نیز دوست داریم پوست مان شاداب باشد و زیباتر دیده شویم. پس سعی می کنیم از انواع و اقسام روش ها، محصولات مراقبت از پوست و انواع ویتامین های خوراکی کمک بگیریم.

 

1. در مصرف کرم ضدآفتاب افراط کنید

 

توصیه به مصرف کرم ضدآفتاب آنقدر تکرار شده که اشاره به این موضوع به عنوان اولین نکته ممکن است حوصله ی شما را سر ببرد، اما استفاده از کرم ضدآفتاب آسان ترین راهی است که پوست شما را جوان تر نشان می دهد. خوب است بدانید ۹۰ درصد چین و چروک ها در اثر قرار گرفتن در معرض نور خورشید به وجود می آیند، و همیشه پیشگیری بهتر و آسان تر از درمان است.

پس سعی کنیم با استفاده ی مداوم از کرم ضدآفتاب مانع ایجاد چین و چروک ها و خطوط عمیق روی پوست بشویم. شاید خیلی ها ندانند اما آسیب ناشی از نور آفتاب در زمستان ها هم به اندازه ی دیگر فصل ها سلامت پوست را تهدید می کند و اشعه ی خورشید در این فصل هم به اندازه ی فصول آفتابی می تواند قوی و آسیب رسان باشد، اشعه ی خورشید حتی از ساختمان ها و خیابان ها هم می تواند روی پوست صورت ما منعکس شود.

پس باید به دنبال فرمولی باشیم که از پوست صورت مان در برابر اشعه های «یو وی آی» (UVA) (که باعث بروز پیری زودرس می شود)، و اشعه های «یو وی بی» (UVB) (که یکی از دلایل بروز سرطان پوست است)، محافظت کند. پس حواستان باشد همیشه از طیف گسترده ی کرم های ضدآفتاب با حداقل SPF۳۰ استفاده کنید.

 

2. برس ها و اسفنج های آرایشی خود را تمیز کنید

 

در مطالعه ای در بریتانیا مشخص شد برس ها و اسفنج های آرایشی می تواند محل تجمع و رشد باکتری های ایجاد کننده ی انواع آلودگی باشد، با وجود این، ۷۲درصد زنان هرگز برس و اسفنج آرایشی خود را نمی شویند. جسیکا وو (Jessica Wu) متخصص پوست در لوس آنجلس و نویسنده ی کتاب «تغذیه صورت» (Feed Your Face) می گوید: «هر دو یا سه هفته یک بار باید برس و اسفنج های آرایشی خود را بشویید.»

چند قطره مایع تمیزکننده ی صورت یا شامپو را با مقداری آب ِ ولرم در یک فنجان یا لیوان مخلوط کنید و برس های خود را در لیوان تکان دهید تا تمیز شوند. سپس آنها را با آب ولرم بشویید، به آرامی تکان بدهید تا آب اضافی آنها خارج شود و بعد کنار بگذارید تا کاملا خشک شوند.

 

3. آجیل بخورید

 

با توجه به مطالعات اخیر، مغزها حاوی مقادیر زیادی سلنیوم هستند که موجب افزایش خاصیت کشسانی پوست می شود و احتمال ابتلا به سرطان پوست را کاهش می دهد. سعی کنید روزانه یک مشت آجیل مصرف کنید و از فواید خوردن این مغزهای خوشمزه بهره مند شوید.

 

4. استفاده از سرم های پوستی را آغاز کنید

 

فران کوک -بولدن (Fran Cook-Bolden) مدیر بخش تخصصی بیماری های پوستی در نیویورک می گوید: «سرم های پوستی خیلی قوی تر از لوسین ها و کرم ها هستند، بنابراین با استفاده از مقدار کمی از این سرم ها خیلی زود می توانید شاهد نتایج آن باشید.» آنتی اکسیدان از پوست در برابر رادیکال های آزاد و استرس دفاع می کند، و پنتاپپتیدها نیز عامل اصلی تقویت کلاژن در پوست هستند که به آن استحکام و جوانی می بخشد، بنابراین دنبال سرم های حاوی این دو ماده باشید.

سرم های پوستی معمولا ترکیبات مولکولی بسیار کوچکی دارند که تا عمق لایه های پوستی نفوذ می کند. برای رسیدن به نتیجه ی بهتر، بعد از شستن کامل پوست صورت تان از سرمی مناسب استفاده کنید و بعد از آن ضدآفتاب یا مرطوب کننده بزنید تا رطوبت پوست حفظ شود.

5. گوشی تلفن همراه تان را تمیز نگه دارید

 

طبق مطالعه ی دانشگاه استنفورد، همین گوشی تلفن همراه که همیشه دست مان است و آنرا زمین نمی گذاریم، می تواند از سرویس های بهداشتی و متروی شلوغ هم آلوده تر باشد. در واقع صفحه ی شیشه ای تلفن همراه، بله همین صفحه ی لمسی مورد علاقه ی ما حتی می تواند از وقتی که کسی توی صورت مان عطسه می کند هم میکروب بیشتری منتقل کند.

می دانم این واقعیت بسیار ترسناک است اما وقتی با تلفن حرف میزنیم میکروب ها به سمت گونه ها و فک ما حرکت می کنند و باعث جوش زدن و تحریک پوست صورت می شوند. پس برای تمیز نگه داشتن گوشی موبایل و البته صورت ، چندین بار در روز گوشی تان را با دستمال ضدعفونی کننده ی آنتی باکتریال تمیز کنید.

6. پوست خود را در شرایط مناسب نگه دارید

 

مراحل استفاده از محصولات آرایشی و بهداشتی می تواند از خود محصولات مهم تر باشد. به محض اینکه پوست خود را شستید و به آرامی خشک کردید از محصولات پوستی حاوی مواد تشکیل دهنده ی فعال استفاده کنید. سعید امیری متخصص پوست در ویرجینیا معتقد است «معمولا محصولات مراقبت از پوست بسیار قوی هستند، پس بهتر است در تماس مستقیم با پوست قرار بگیرند، بنابراین اگر از چند محصول مؤثر و متفاوت (مثل سرم آنتی اکسیدان و کرم رتینا-ای) استفاده می کنید از ضعیف ترین و رقیق ترین شان شروع کنید.

«نخست از محصولات حلال در آب استفاده کنید سپس محصولات غلیظ تر مثل کرم ها را به کار ببرید. اگر این روند را برعکس کنید کرم های سنگین مانع جذب مواد دیگر می شوند، و در نتیجه مواد لایه های بالاتر بی استفاده می مانند.» اگر به مرطوب کننده نیاز دارید، اول از آن استفاده کنید سپس ضدآفتاب بزنید. فراموش نکنید که ضدآفتاب باید هر روز به کار رود.

 

۷. لبنیات را از رژیم غذایی خود حذف کنید

 

جسیکا وو معتقد است «محصولات لبنی حتی اگر ارگانیک باشند حاوی مقادیر زیادی از هورمون های گاوی هستند که غدد چربی و منافذ پوست را تحریک می کند و باعث بروز آکنه می شود.» دقت کنید که محصولات لبنی در مواد غذایی مثل انواع سس ها، غذاهای پروتئینی و انواع شیک ها و بستنی ها نیز به کار می رود و اگر باید از آنها استفاده کنید گروه بدون چربی را به کار ببرید. «هورمون ها در چربی متمرکزند، به همین دلیل محصولات بدون چربی، گزینه ی بهتری هستند.»

۸. استفاده از رتینول را شروع کنید

 

دوریس دی (Doris Day) متخصص پوست از نیویورک معتقد است «رتینول یا همان ویتامین آ ماده ای است که هرکسی باید از آن استفاده کند. سال ها تحقیقات پزشکی، کارآیی رتینول را ثابت کرده و نشان داده است این ماده به احیاء سلول های پوستی کمک می کند، و به قدرت محصولات حاوی کلاژن می افزاید تا پوست را سالم و جوان نگه دارند.»

اکثر متخصصین پوست موافقتد که حتی اگر می خواهید فقط از یکی از محصولات ضد پیری را استفاده کنید بهتر است آن محصول حاوی ویتامین آ یا رتینول باشد، چرا که جادو خواهد کرد و حتی می تواند روند رشد غیرطبیعی و سرطان زای سلول های پوست را که در اثر نور آفتاب به وجود می آید، خنثی کند. امیری درباره ی استفاده از رتینول می گوید: «عوارض ضد التهابی این ماده بی نظیر است به همین دلیل می تواند در درمان آکنه، چین و چروک ها و دیگر عوامل پیری پوست مؤثر باشد».

منبع